حدیث مرسل


حديث مُرسَل به حدیثی می گویند واسطه بین راوی وان معصوم افتاده باشد



حديث مرسل- اصطلاحى در علم درایه و- حديثى است که راوی، آن را از معصوم نشنيده، ليکن بدون واسطه از وى نقل کرده باشد و يا با واسطه نقل کرده، امّا واسطه را فراموش کرده و به فراموشی تصریح نموده و يا از روى عمد يا سهو آن را نياورده باشد و يا واسطه را با ابهام ذکر کرده باشد، مانند تعبير «عن رجلٍ» يا «عَن بعض اصحابنا»؛ واسطه حذف شده يکى باشد يا بيشتر. [۱] [۲]

حکم ارسال حدیث[ویرایش]


[۳]
آيا حديث مرسل مطلقاً، معتبر و قابل استناد است، يا تنها در صورتى که مؤيد به کتاب يا سنّت متواتر، يا مطابق عموم آن دو و يا دلیل عقلی باشد، يا نزد فقها پذيرفته شده باشد، يا ارسال کننده فردى باشد که جز از ثقه يا عادل روایت نمى‏کند، مانند ابن ابی عمیر، صفوان بن یحیی و احمدبن ابی نصر؟ مسئله اختلافى است. [۴]


پانویس[ویرایش]

 
۱. وصول الاخيار/ ۱۰۶؛
۲. نهایة الدرایة (سیدحسن صدر)ص۱۸۹    
۳. وصول الاخيار/ ۱۰۸.
۴. وصول الاخيار/۱۰۷



منبع[ویرایش]

جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۳، ص۲۶۹